In het GEM in Den Haag is momenteel een prachtige tentoonstelling te zien van het werk van de Amerikaanse kunstenaar Matthew Day Jackson. De tentoonstelling geeft een overzicht van zijn werk sinds 2007. Jackson is een kunstenaar die in aanpak en diversiviteit veel overeenkomsten vertoont met mensen als Jorge Macchi en Mark Wallinger die allemaal een soort homo-universalis-achtige benadering van het kunstenaarschap hebben.
Het kenmerk van Jackon’s werk is dan ook zijn volledige afwijzing van enig specialisme: “As far as specialization, I’m very much against it, for anything. To specialize is to suppress creativity. And I think creativity is an essential component to being a human being. It’s the invisible thing that connects us all.”
Het werk is eigenlijk een open onderzoek van de wetenschap en geschiedenis alsmede de mystiek die daar omheen geweven is door de samenleving. Het werk in het GEM is dan ook doorspekt met verwijzingen naar culturele iconen uit de Westerse (of liever gezegd de Amerikaanse) samenleving. Het toont goed de invloed van zijn periode als artist-in-residence bij de Amerikaanse topuniversiteit MIT. Zo heeft hij zich in deze periode (in het archief van het MIT) onder meer verdiept in het werk van Oppenheimer rond de ontwikkeling van de eerste kernbom en alle consequenties die dat heeft gehad, maar bijvoorbeeld ook in Buckminster Fuller’s Dymaxion principes en de Amerikaanse ruimtevaartgeschiedenis met als hoogtepunt de Apollo-maanlandingen.
En zo zijn er in het GEM bijvoorbeeld levensgrote interpretaties van de covers van Life magazine, afbeeldingen van het interieur van zowel de Enola Gay als de LEM (de Appolo maanlander) en foto’s van de gevolgen van de inzet van nucleaire wapens te zien. Dit alles in een mash-up van geschiedenis, vorm en (kunst)historie gecombineerd met zijn eigen gevoel en ideeën-wereld, nergens versimpeld en overal in al zijn verwarrende veelzijdigheid en complexiteit van de wereld waarin we leven. In een aantal werken is die veelzijdigheid ook prachtig onderstreept door een slim gebruik van optische middelen als spiegels en lichtstroken. En overal wordt geschiedenis geschreven of herschreven.
En net als in de wereld buiten ontstaat in deze gesynthetiseerde werkelijkheid uit alle details een eigen hoogst persoonlijk perspectief dat – op basis van je eigen ideeën en achtergronden – weer een laag toevoegt aan de gelaagdheid die door de kunstenaar aangeboden wordt.
“It’s one of the most interesting predicaments of being a human being — the problem of having just one position in relationship to something that’s happening, when there are 360 degrees of perspective”
En daarom is het zoeken naar het zoeken door Jackson van middel tot doel verheven.
Let op!! Naast de tentoonstelling van Jackson is er in het GEM op de WC ook een WCCV expositie te zien met de WC van Livingstone Gallerie Den Haag o.m. t.b.v. het CV van Pronk Van der Meijden
Het is 1 februari 2010 – Plinia is met Evelyn en Hugo bij boerderij Het Geertje. Evelyn en Hugo zijn de geitjes aan het voeren, maar Plinia vindt dat eng vanwege de Q-koorts. Samen met de boer maakt ze zich kwaad over de zinloze ruiming van tienduizenden geiten. Fadona belt vanuit Haiti waar ze de slachtoffers van de aardbeving helpt met de mededeling dat ze bezig is met de adoptie van een weeskind.
In 2009 vroeg Casey Pugh aan internetgebruikers om een deel van 15 seconden uit de film ”Star Wars: A New Hope” te re-enacten. Alles was toegestaan. Het resultaat is een zeer onderhoudende 2 uur durende kloon van het origineel. De scenes bestaan uit tekeningen, door kinderen en volwassenen nagespeelde scènes, lego, stofzuigers, flessen als acteurs… Kortom: de sky is the limit, letterlijk. Enjoy! (via Arjan van Krimpen)
In Livingstone gallery Den Haag is momenteel werk te zien van een tweetal kunstenaars die beiden in Berlijn werken, Theo Eissens en Roger Wardin. Het nieuwe werk van Eissens bestaat uit een serie levensgrote schilderstukken die zijn opgebouwd uit meerdere panelen. De afbeeldingen zijn daarbij tot een aantal duotonen ‘geknipt’, waarbij steeds andere kleuren voor de duotonen gebruikt zijn. Het werk ontstaat door het aanbrengen van een vlak en strak gekleurd traliepatroon van acrylverf op het doek waarna de grafische fotorealistische component in de werkstukken d.m.v. zeefdruk op hetzelfde doek geprint worden. De combinatie van deze technieken resulteert in sterk en helder werk.
Theo Eissens London Calling I
Het werk van Roger Wardin is, alleen al door de gebruikte kleuren en techniek, veel romantischer van aard. De werken tonen verlaten/geïsoleerde gebouwen en personen in schijnbaar verlaten gebieden. De doeken kennen een eigen beeldtaal en het donkere beperkte kleurenpalet gecombineerd met de dramatische lichtval geeft ze een donkere romatische uitstraling. Mooi!
Funky Forest
Roger Wardin | Lehrter
Verder is er ook (nog) op de WC van Livingstone gallery de WCCV expositie met de afbeelding van de WC van het museum De Pont in Tilburg te zien e.e.a. o.m. ten behoeve van het Pronk Van der Meijden CV.
Gezien: MARK van Mark Wallinger Waar:Museum De Pont, Tilburg Nog tot: 19-2-2012
Als iets het werk van Mark Wallinger karakteriseert is het wel de diversiteit of misschien beter de breedte van zijn oeuvre. Naast een tweetal grote installaties omvat de tentoonstelling ‘MARK’ in museum De Pont in Tilburg sculpturen, schilderijen, video-installaties en C-prints. Een andere constante is de maatschappelijke betrokkenheid die al zijn werk uitstraalt. Het meest evident in dit opzicht is het werk Stage Britain, een reconstructie van de ‘protestmuur’ van de vredesactivist Brian William Haw. Door de museale context e.g. door het protest tot kunst te verklaren gaat het werk een interactie met de beschouwer aan die de onderliggende, en overigens zeer relevante, oorsprong ervan ruim ontstijgt door de vragen die het hierdoor oproept.
Hoogtepunten zijn verder de zelfportretten Self Portraits (bestaande uit de hoofdletter ‘I’ in diverse lettertypes), de installatie According tot Mark, I’m Innocent (een commentaar op het bekende portret van Velasquez van Innocentius X) alsmede de prachtige video Construction Site. En ondanks dat niet al het werk beeldend even sterk is, zet alles gelukkig wel steeds tot nadenken aan, het is nergens gemakkelijk, vrijblijvend of waardevrij, je stelt hoogstens vast dat je het niet mooi vindt.
Verder is er naast de vaste collectie natuurlijk de WCCV expositie met de WC van het Haags Gemeentemuseum Den Haag die (nog) te zien is op de WC van De Pont e.e.a. o.m. ten behoeve van het Pronk Van der Meijden CV.
