Gezien: MARK van Mark Wallinger
Waar: Museum De Pont, Tilburg
Nog tot: 19-2-2012
Als iets het werk van Mark Wallinger karakteriseert is het wel de diversiteit of misschien beter de breedte van zijn oeuvre. Naast een tweetal grote installaties omvat de tentoonstelling ‘MARK’ in museum De Pont in Tilburg sculpturen, schilderijen, video-installaties en C-prints. Een andere constante is de maatschappelijke betrokkenheid die al zijn werk uitstraalt. Het meest evident in dit opzicht is het werk Stage Britain, een reconstructie van de ‘protestmuur’ van de vredesactivist Brian William Haw. Door de museale context e.g. door het protest tot kunst te verklaren gaat het werk een interactie met de beschouwer aan die de onderliggende, en overigens zeer relevante, oorsprong ervan ruim ontstijgt door de vragen die het hierdoor oproept.
Hoogtepunten zijn verder de zelfportretten Self Portraits (bestaande uit de hoofdletter ‘I’ in diverse lettertypes), de installatie According tot Mark, I’m Innocent (een commentaar op het bekende portret van Velasquez van Innocentius X) alsmede de prachtige video Construction Site. En ondanks dat niet al het werk beeldend even sterk is, zet alles gelukkig wel steeds tot nadenken aan, het is nergens gemakkelijk, vrijblijvend of waardevrij, je stelt hoogstens vast dat je het niet mooi vindt.
Verder is er naast de vaste collectie natuurlijk de WCCV expositie met de WC van het Haags Gemeentemuseum Den Haag die (nog) te zien is op de WC van De Pont e.e.a. o.m. ten behoeve van het Pronk Van der Meijden CV.
Geschreven op
december 7, 2011 in
beurs,
c-print,
collage,
fotografie,
galerie,
installatie,
monumentale kunst,
performance,
pvdm expo,
schilderen,
sculptuur,
tentoonstelling,
video,
wccv
Het convention Center in Miami Beach: 90.000 m2 kunst
Gezien: Art Basel Miami
Waar: Miami Covention Center, Miami Beach, USA
Wanneer: 1-4 december 2011
Art Basel Miami vierde dit jaar zijn tiende jubileum, een mooie aanleiding voor een bezoek. Algemene indruk: HUGE!! Meer dan 200 internationale galeries presenteren hun beste kunstenaars op 90.000 m2 in het Convention Center. De getoonde werken beslaan de periode van ruwweg 1900 tot nu en waren zeer divers, uiteenlopend van klassieke Chagall’s en Matisse’s via Andy Warhol en Karel Appel naar de hedendaagse toppers zoals Elmgreen & Dragset en veel minder bekende, maar daarom niet minder goede, kunstenaars. Wij vonden de kwaliteit erg wisselend, en we hadden het gevoel dat de Amerikaanse kunstsmaak toch afwijkt van wat je in de “Old World” ziet. Ook viel het relatief grote aantal werken met typografie/teksten en daarnaast het gebruik van spiegels (groot, klein, gebroken, spiegelend materiaal etc) op. Blijkbaar een trend. Het is eigenlijk onmogelijk om alles te “zien”, want er is gewoon (te) veel.
Onderdeel dit jaar was een WCCV expositie met een afbeelding van de WC van Galerie Piet Hein Eek in Eindhoven op de WC bij Art Basel Miami, een en ander ten behoeve van het Pronk van der Meijden CV. Hieronder onze selectie van de rest van Art Basel Miami 2011
Een andere side-expo van Art Basel Miami is Art Public, een tentoonstelling in Collins Park met beelden, interventies en performances samengesteld door curator Christine Y. Kim. Wij hebben alleen de beelden gezien. Het was niet spectaculair, maar een mooie Amish Kapoor blijft een mooie Amish Kapoor.
Gezien: EPIDEMIA van Joep van Lieshout / Atelier Van Lieshout
Waar: Galerie Piet Hein Eek, Eindhoven
Nog tot: 17 november
Bij het bezoek aan de “nieuwe” fabriek van Piet Hein Eek bleek er naast de werkplaats, toonzaal, winkel en restaurant ook een galerie te zijn. In deze galerie is nog tot 17 november 2011 werk van Joep van Lieshout / Atelier Van Lieshout te zien. Hij laat daar zijn nieuwste werken zien rond de thema’s goed en kwaad, leven en dood, realiteit en fictie. Het werk is opvallend persoonlijk althans in vergelijking met zijn werk van de laatste jaren. Een aangename verrassing voor zover je de toch indringende en soms lugubere beelden als aangenaam kan beschouwen.
En tot slot is er ook (nog?) een WCCV expositie te zien met de WC van KAdE kunsthal, Amersfoort op de WC bij Galerie Piet Hein Eek in Eindhoven ten behoeve van het Pronk van der Meijden CV.
Gezien: biënnale de Lyon
Waar: MAC Lyon, T.A.S.E. factory, Lyon
Nog tot: 31 december 2011
A terrible beauty is born… Zo luidt de titel van de 11e editie biënnale van Lyon.
Terrible / beauty, twee woorden die enerzijds bij elkaar horen maar tegelijkertijd elkaars tegenpool zijn; gekozen omdat ze de wereld van vandaag – en dus ook de kunstwereld van vandaag – treffend beschrijven*.
De makers willen met deze biënnale de wereld laten zien dat kunst een manier van werken, denken en handelen vertegenwoordigt en daarmee de werkelijkheid weergeeft in al zijn rijkheid en complexiteit. Het getoonde werk zelf – oneindig divers / onverwacht / poëtisch / provocerend – is simpel / eenvoudig, zoals de kunst zelf.
Het werk is verdeeld over een viertal locaties in de stad: ‘La Sucriere’, de ‘Bullukian Foudation’, het MAC Lyon (het museum voor hedendaagse kunst) en de ‘T.A.S.E.’ fabriek. Het totaal van de tentoonstelling is opgezet als een sequentie van vertellingen – ieder met hun eigen sfeer en vraagstelling – die op elkaar moeten reageren als contrapunten in de muziek.
De gekozen vraagstellingen zijn als zodanig uiterst ambitieus en luiden voor de locaties ‘La Sucriere’ en de ‘Bullukian Foudation’: Kan kunst zelf antwoorden formuleren op vragen over het hedendaagse menselijke bestaan – en dat van de kunst / kunstenaar zelf? Is Utopia nog steeds bereikbaar? En wat is de relevantie ervan voor het hier en nu?
In het MAC Lyon is de centrale vraag hoe de verschillende kunstenaars tegenwoordig omgaan met basale elementen van de beeldende kunst als de afbeelding, lijnvoering, ruimte en tijd om op deze wijze een alternatief voor de norm te formuleren?
De vraag in de “grande finale” van deze biënnale in de T.A.S.E. is wat de beelden en en werken ‘willen’ en ‘doen’ in plaats van wat ze representeren. De taak van de kunstenaar is om te scheppen, niet om slechts vast te leggen, het niet bestaande vast te leggen.
Het is een nogal ambitieuze opzet die wel tot een indrukwekkend geheel geleid heeft. Hoewel de geponeerde vragen bepaald niet overal door de verschillende kunstenaars even sterk beantwoord zijn heeft het wel geleid tot een zekere consistentie en richting in de exposities. Wel is er een behoorlijk verschil in kwaliteit waar te nemen tussen de verschillende locaties. Zoals het werk in de Sucriere en in het MAC Lyon moeiteloos overtuigt, werkt het getoonde in de T.A.S.E daarentegen – mogelijk door het gekozen arrangement en omgeving – eigenlijk niet. En als je deze biënnale vergelijkt met die in Venetië geldt dat hier veel meer sprake lijkt van relevantie en een binding met het hier en nu.
De 11e biënnale van Lyon is als zodanig volledig geslaagd en een bezoek meer dan waard.
Alexander Schellow
Bernardo Ortiz
Fernando Bryce
Gabriel Sierra
Eva Kotatkova
Eva Kotatkova
Hannah van Bart
Kemang Wa Lehulere
Laurent Montaron
Marlene Dumas
Sarah Pierce
Virginia Chihota
Yun-Fei Ji
Michel Huisman
Michel Huisman (detail)
Michel Huisman
Tracey Rose
Jorge Macchi
*De titel verwijst naar het gedicht Easter, 1916 van Yates, geschreven na de opstand van de Ieren tegen de overheersing door de Britten.
