een encyclopedische soap over de waan van de dag van gisteren
Naturalis Hysteria (2005 – heden) gaat over identiteit en onderzoekt de grens tussen werkelijkheid en fictie. De aanleiding voor het project is de huidige infobesitas, de wijze waarop je dagelijks gebombardeerd wordt met al dan niet relevante (nieuws)feiten. Kwantiteit wint van kwaliteit en je hopt steeds sneller van hype naar hype waarbij elke nieuwe gebeurtenis de vorige moet overtreffen.
De spil van Naturalis Hysteria is de fictieve fotografe Plinia Thielemans die op de grens van de werkelijkheid en fictie balanceert. Haar identiteit en haar vriendenkring ontwikkelen zich op basis van gebeurtenissen in de werkelijke wereld. Echter waar het in de media meestal gaat over de actualiteit speelt Plinia’s leven zich twee jaar geleden af. Pronk Van der Meijden heeft hier bewust voor gekozen omdat de vloeibare wereld in twee jaar tijd voldoende gestold is om de hysterische gebeurtenissen in een historisch perspectief te zetten. Door deze tijdsvertraging wordt het voor de beschouwer mogelijk om de huidige hysterie te relativeren, want de hysterie van gisteren illustreert de feitelijke onbelangrijkheid van veel gebeurtenissen. Bovendien: wie zit er nog te wachten op meer actualiteit? 
Naturalis Hysteria ontwikkelt zich als een soap en omvat nu al meer dan 250 afleveringen. Door nieuwsfeiten te verbinden met privé-gebeurtenissen wordt de relevantie ervan vergroot. Zo heeft bijvoorbeeld de tsunami in Thailand (2004) een enorme impact voor Plinia omdat een goede virtuele vriend daarbij omkomt.
Momenteel becommentarieert Plinia maandelijks de wereld van gisteren – vormgegeven als een korte video-animatie – op haar blog. Ingrediënten hiervoor zijn eigen video-opnames, computeranimaties, beeldcitaten van nieuwsfeiten, Plinia’s eigen foto’s alsmede kiekjes uit haar prive-leven. Daarnaast is er dagelijks commentaar „de waan van de dag van gisteren” via Twitter en Facebook waar meer dan 6000 mensen haar dagelijkse belevenissen volgen.
Een personage als Plina acteert natuurlijk niet alleen. Op basis van de verhaallijn zijn, in de beste soap-traditie, haar vrienden gecreëerd uitgaande van bestaande vrienden van de kunstenaars die zodanig gemanipuleerd zijn dat ze optisch en qua karakter passen in het verhaal waarin ze een rol spelen. Zo is een serie portretten ontstaan die een belangrijke visuele drager is van het project.
Verder wordt Plinia gevormd door de social media zelf, er zijn bijvoorbeeld mensen die claimen met haar op school gezeten te hebben of met haar gewerkt te hebben. Zo vervaagt de grens tussen werkelijkheid en fictie nog meer, maar voor Plinia is er maar één werkelijkheid. De “echte” werkelijkheid is vanzelfsprekend arbitrair en onbekend.